Kolejny szczyt na naszej liście KGP to Kłodzka Góra w Górach Bardzkich. To był nasz czwarty krok w stronę całej korony i muszę przyznać, że mimo braku schroniska, bawiłem się tam świetnie. Startujemy z darmowego parkingu na Przełęczy Kłodzkiej i od razu uderzamy na niebieski szlak. Początek potrafi dać w kość, bo podejście jest dosyć strome, ale spokojnie – jeśli przeżyliście Borową, to tutaj dacie sobie radę bez większego stresu.
Po chwili szlak robi się łagodniejszy i prowadzi przyjemnym, zalesionym grzbietem. Po drodze zrobiliśmy mały skok w bok na Szeroką Górę. Według nowych pomiarów to właśnie ona jest najwyższym szczytem tego pasma, bo przewyższa Kłodzką Górę o jakieś 9 metrów. Warto tam zajrzeć, żeby mieć poczucie, że faktycznie zdobyło się najwyższy punkt okolicy, a potem wrócić żółtym szlakiem prosto do głównego celu.
Na samym szczycie czeka konkretna atrakcja, czyli 34-metrowa wieża widokowa. Jeśli traficie na wietrzny dzień, przygotujcie się na lekką dawkę adrenaliny, bo konstrukcja potrafi wtedy trochę pracować. Widoki stamtąd są jednak warte każdej sekundy niepewności. Na miejscu nie ma typowego schroniska, ale postawiono wiatę, gdzie można w spokoju zjeść własne zapasy. Pieczątkę do książeczki znajdziecie pod samym znakiem na szczycie.
Zejście to trochę inna bajka. Trudno tutaj o fajną pętlę, bo szlaki rozchodzą się w zupełnie różnych kierunkach. Wróciliśmy niemal tą samą drogą, ale żeby nie było nudno, odbiliśmy w pewnym momencie na równoległą drogę leśną. Jest ona znacznie bardziej chillowa niż główne podejście.
Cała wycieczka zamknęła się w około dwóch godzinach. Zrobiliśmy 7,5 kilometra i 420 metrów przewyższenia, co daje Kłodzkiej Górze mocne czwarte miejsce w naszym dotychczasowym rankingu. Jeśli szukacie krótkiej, ale konkretnej trasy z fajną wieżą na koniec, to ten wariant z Przełęczy Kłodzkiej będzie najlepszy.
